Obligacje
Obligacje
Obligacja – papier wartościowy, w którym emitent stwierdza, że jest dłużnikiem obligatariusza i zobowiązuje się wobec niego do spełnienia określonego świadczenia. Są to papiery wartościowe masowego obrotu, występują więc w seriach. W przeciwieństwie do akcji, obligacje nie dają ich posiadaczowi żadnych uprawnień względem emitenta typu współwłasność, dywidenda czy też uczestnictwo w walnych zgromadzeniach.
W przeciwieństwie do akcji, obligacje nie dają posiadaczowi żadnych uprawnień względem emitenta w zakresie: prawa do uczestniczenia w podziale części dochodów, prawa głosu czy też uczestnictwa w walnych zgromadzeniach.
Natomiast dochody inwestora posiadającego obligacje mogą pochodzić w szczególności z:
odsetek,
wzrostu ich wartości rynkowej.
Rodzaje obligacji:
Ze względu na podmiot będący emitentem, obligacje można podzielić na:
skarbowe (państwowe) – są emitowane przez Skarb Państwa, który jest reprezentowany przez Ministra Finansów. Obligacje skarbowe charakteryzują się bardzo wysoką płynnością.
komunalne (municypalne) – są emitowane przez jednostki samorządu terytorialnego (miasta, gminy), które mogą wystawiać je z ulgami podatkowymi. Obligacje komunalne charakteryzują się mniejszą płynnością finansową niż obligacje skarbowe.
korporacyjne (przedsiębiorstw) – są emitowane przez podmioty gospodarcze posiadające osobowość prawną. Obligacje korporacyjne charakteryzują się bardzo dużym zróżnicowaniem stopnia ryzyka, które jest uzależnione, co do zasady, od kondycji finansowej emitenta.
Ze względu na sposób i wielkość naliczania odsetek można wyróżnić obligacje:
o stałej stopie procentowej – oprocentowanie jest niezmienne przez cały czas trwania obligacji aż do momentu wykupu.
o zmiennej stopie procentowej – zmienność oprocentowania oznacza, że w poszczególnych okresach odsetkowych, oprocentowanie obligacji może ulegać zmianie w zależności od kształtowania się określonego wskaźnika finansowego (np. WIBOR 6M, wskaźnik inflacji).
zerokuponowe – w przypadku obligacji zerokuponowych, posiadaczowi obligacji nie przysługują odsetki przed okresem wykupu. Nabywca obligacji otrzymuje kwotę równą wartości nominalnej, która obejmuje naliczone odsetki i kapitał, w terminie wymagalności. Oprocentowanie obligacji wynika ze sposobu ich sprzedaży – po cenie niższej od wartości nominalnej.
1. Ze względu na czas trwania obligacji można wyróżnić obligacje:
1. krótkoterminowe (okres wykupu do 1 roku),
2. średnioterminowe (okres wykupu od 1 roku do 10 lat),
3. długoterminowe (powyżej 10 lat).
Ryzyko związane z zakupem obligacji to na przykład utrata obligacji - kiedy emitent obligacji nie jest w stanie jej wykupić, skutkiem czego nabywca obligacji (wierzyciel_ nie może odzyskać swoich pieniędzy. Transkacji sprzedaży obligacji dokonuje się na rynku papierów wartościowych, zatem kurs obligacji uwarunkowany jest oprocentowaniem rynkowym. To kolejna przesłanka wzrostu ryzyka nabywcy. W przypadku obligacji zagranicznych należy uwzględnić ryzyko walutowe - ryzyko zmiany kursu walut. Widać wyraźnie, że każda modyfikacja obligacji związana jest z kolejną formą ryzyka, o czym można by wiele napisać, a co nie jest przedmiotem naszego zainteresowania.
Podsumowując, cechą charakterystyczną obligacji jest stosunkowo niskie ryzyko nabywcy i relatywnie wysoki zysk. Obligacje państwowe, dużych dobrze prosperujących przedsiębiorstw oraz jednostek terytorialnych są z reguły bardzo pewne, gdyż ryzyko ich upadłości jest bardzo niewielkie. Jednakże takie ryzyko istnieje zawsze i należy to mieć na uwadze dywersyfikując swoje portfolio.
Obligacja – papier wartościowy, w którym emitent stwierdza, że jest dłużnikiem obligatariusza i zobowiązuje się wobec niego do spełnienia określonego świadczenia. Są to papiery wartościowe masowego obrotu, występują więc w seriach. W przeciwieństwie do akcji, obligacje nie dają ich posiadaczowi żadnych uprawnień względem emitenta typu współwłasność, dywidenda czy też uczestnictwo w walnych zgromadzeniach.
W przeciwieństwie do akcji, obligacje nie dają posiadaczowi żadnych uprawnień względem emitenta w zakresie: prawa do uczestniczenia w podziale części dochodów, prawa głosu czy też uczestnictwa w walnych zgromadzeniach.
Natomiast dochody inwestora posiadającego obligacje mogą pochodzić w szczególności z:
odsetek,
wzrostu ich wartości rynkowej.
Rodzaje obligacji:
Ze względu na podmiot będący emitentem, obligacje można podzielić na:
skarbowe (państwowe) – są emitowane przez Skarb Państwa, który jest reprezentowany przez Ministra Finansów. Obligacje skarbowe charakteryzują się bardzo wysoką płynnością.
komunalne (municypalne) – są emitowane przez jednostki samorządu terytorialnego (miasta, gminy), które mogą wystawiać je z ulgami podatkowymi. Obligacje komunalne charakteryzują się mniejszą płynnością finansową niż obligacje skarbowe.
korporacyjne (przedsiębiorstw) – są emitowane przez podmioty gospodarcze posiadające osobowość prawną. Obligacje korporacyjne charakteryzują się bardzo dużym zróżnicowaniem stopnia ryzyka, które jest uzależnione, co do zasady, od kondycji finansowej emitenta.
Ze względu na sposób i wielkość naliczania odsetek można wyróżnić obligacje:
o stałej stopie procentowej – oprocentowanie jest niezmienne przez cały czas trwania obligacji aż do momentu wykupu.
o zmiennej stopie procentowej – zmienność oprocentowania oznacza, że w poszczególnych okresach odsetkowych, oprocentowanie obligacji może ulegać zmianie w zależności od kształtowania się określonego wskaźnika finansowego (np. WIBOR 6M, wskaźnik inflacji).
zerokuponowe – w przypadku obligacji zerokuponowych, posiadaczowi obligacji nie przysługują odsetki przed okresem wykupu. Nabywca obligacji otrzymuje kwotę równą wartości nominalnej, która obejmuje naliczone odsetki i kapitał, w terminie wymagalności. Oprocentowanie obligacji wynika ze sposobu ich sprzedaży – po cenie niższej od wartości nominalnej.
1. Ze względu na czas trwania obligacji można wyróżnić obligacje:
1. krótkoterminowe (okres wykupu do 1 roku),
2. średnioterminowe (okres wykupu od 1 roku do 10 lat),
3. długoterminowe (powyżej 10 lat).
Ryzyko związane z zakupem obligacji to na przykład utrata obligacji - kiedy emitent obligacji nie jest w stanie jej wykupić, skutkiem czego nabywca obligacji (wierzyciel_ nie może odzyskać swoich pieniędzy. Transkacji sprzedaży obligacji dokonuje się na rynku papierów wartościowych, zatem kurs obligacji uwarunkowany jest oprocentowaniem rynkowym. To kolejna przesłanka wzrostu ryzyka nabywcy. W przypadku obligacji zagranicznych należy uwzględnić ryzyko walutowe - ryzyko zmiany kursu walut. Widać wyraźnie, że każda modyfikacja obligacji związana jest z kolejną formą ryzyka, o czym można by wiele napisać, a co nie jest przedmiotem naszego zainteresowania.
Podsumowując, cechą charakterystyczną obligacji jest stosunkowo niskie ryzyko nabywcy i relatywnie wysoki zysk. Obligacje państwowe, dużych dobrze prosperujących przedsiębiorstw oraz jednostek terytorialnych są z reguły bardzo pewne, gdyż ryzyko ich upadłości jest bardzo niewielkie. Jednakże takie ryzyko istnieje zawsze i należy to mieć na uwadze dywersyfikując swoje portfolio.